پایان نامه ها

پایان نامه رایگان درباره جمعیت هلال احمر، آسیب دیدگان، آذربایجان غربی، کنوانسیون ژنو

دانلود پایان نامه

دونان خارج نشد. دونان به همه دوستان خود در ژنو و ایتالیا نامه نوشت و کمک خواست و به دنبال این تقاضا در اغلب شهرهای سوئیس و ایتالیا جمعیت‏های خیریه‏ای تشکیل شد و کمک‏های مردی به آن شهر رسید و به تساوی میان پیروان مذاهب گوناگون و مردم تقسیم شد (دونان، ۱۳۹۰: ۱۷). پس از این رویداد بود که دونان به این فکر افتاد که آیا ممکن است در هر کشوری جمعیتی برای کمک به زخمی‏ها ایجاد کرد؟ تا در زمان صلح، داوطلبانه خود را با وسایل لازم مجهز کند و هنگام جنگ به کمک زخمی‏ها بشتابند. به عبارت دیگر هدف دونان «ایجاد این اتحاد مقدس بین ملت‏ها و واداشتن آنان به همکاری برای نجات سربازان زخمی میدان‏های جنگ و …» بود (همان: ۶).
جنگ سولفرینو پایان یافت و دونان و یارانش به کشورهای خود بازگشتند اما بعد از سه سال، کتاب یادبودی از سولفرینو منتشر شد که هانری دونان خواسته بود در آن کتاب مردم را از دردها و زجرهایی که در سولفرینو دیده بود، آگاه سازد.
«هنگامی که هانری دونان مشغول تهیه کتاب خود بود و طرح اتحادیه بین المللی صلیب سرخ را می‏ریخت، در ایتالیا یک پزشک نظامی به نام فردیناند پالاچیانو و در فرانسه داروسازی به نام هانری به این فکر بودند که دولت‏ها را هنگام جنگ وادار به معالجه و احترام متقابل به زخم‏ها و بیماران حریف کنند. یادبودی از سولفرینو که در سال ۱۸۶۲٫م منتشر شد. برای نشان دادن این احتیاج جدی به وجود یک سازمان امداد بین المللی برای مداوای زخمی‏های زمان جنگ بود و چنان به سرعت انتشار یافت و به زبان‏های مختلف ترجمه شد که دو سال بعد وقتی نمایندگان همه‏ی دول اروپائی برای نوشتن اولین کنوانسیون ژنو فراهم آمدند، همه می‏دانستند چه می‏خواهند و باید چه کنند» (گروه نویسندگان، ۱۳۸۹: ۱۲). در نهم فوریه ۱۸۶۳٫م یکی از جمعیت‏های خیریه‏ی ژنو به نام جمعیت فوائد عامه به درخواست رئیس خود گوستاو موانیه تشکیل جلسه داد تا درباره‏ی پیشنهاد هانری دونان مطالعه و بررسی نماید. حضار یک کمیته‏ی پنج نفری را از میان خود انتخاب کردند و این ماموریت را به آنان محول ساختند. این پنج نفر شامل: هانری دونان، گوستاو موانیه، ژنرال دوفور، لوئی آپی‏یا و تئودور مونوار بودند. هدف این کمیته پنج نفری ایجاد یک جمعیت امدادی در ژنو یا در سوئیس نبود، از همان لحظه اول نقشه‏ی آنان ایجاد یک جمعیت بین المللی بود و می‏خواستند در هر مملکتی جمعیتی برای این هدف تشکیل شود و با حمایت دولت محلی کار خود را ادامه بدهد. در سال ۱۸۷۶ دولت عثمانی (ترکیه فعلی) نشان هلال قرمز در زمینه سفید را بجای نشان صلیب سرخ، انتخاب نمود که بعدها بسیاری کشورهای اسلامی به تبعیت ازآن از این نشان استفاده نمودند.
«این‏چنین بود که هانری دونان به راه افتاد و به آستانه‏ی دربار سلاطین اروپا، کتاب خود را به عنوان پیامی برای ایجاد صلیب احمر بین المللی هدیه می‏ساخت. در غیاب او، همکارانش در کار تهیه این نقشه بودند که درخواست‏های کتاب «یادبودی از سولفرینو» را به عنوان طرح کار نمایندگانی دولی که دونان دعوتشان خواهد کرد، به صورت جداگانه‏ای اساس کار قرار دهند و امیدوار بودند نمایندگان دولی که دعوت دونان را پذیرفته‏اند به زودی فراهم آیند و پایه‏های اصلی کار صلیب سرخ را بگذارند» (گروه نویسندگان، ۱۳۹۴: ۱۳). چند ماه پس از اولین دوره اجلاسیه کمیته پنج نفری به دعوت همین کمیته، کنگره بزرگی با شرکت سی و شش تن نماینده از طرف شانزده دولت اروپایی در ژنو تشکیل شد و در همین کنگره بود که اولین قرارنامه ژنو نوشته شد.
«طرح اولیه کنوانسیون ژنو درباره حمایت سربازان زخمی در میدان جنگ و بی طرف بودن عمارات و وسائل نقلیه مربوط به بیمارستان‏ها و بنگاه‏های بهداری لشکری مورد تصویب همه قرار گرفت و با این اصل موافقت به عمل آمد که در هر مملکتی یک کمیته ملی برای حفاظت سربازان زخمی زمان جنگ تأسیس بشود و در زمان صلح زمینه‏های کار خود را فراهم کند و نیز صلیب سرخ به عنوان علامت مشخص تمام این موسسات و کارمندان آن‏ها در زمان صلح و جنگ شناخته شد و به این طریق پایه‏های اولیه صلیب سرخ ریخته شد» (دونان، ۱۳۹۰: ۳۵-۳۶).
شورای دولتی سویس در سال بعد از دولت‏های اروپا دعوت کرد که با اعزام نمایندگان خود و با وضع قرارنامه‏هایی که مورد موافقت کنگره بین المللی قرار گرفته بود، به کار صلیب سرخ رسمیت بدهند و این اجتماع در تاریخ ۱۸۶۴٫م در ژنو با نام کنفرانس دیپلماتیک تشکیل شد. در این کنفرانس، شانزده دولت اروپایی حضور داشتند. روز هشتم اوت کنفرانس در یکی از تالارهای شهرداری ژنو افتتاح شد. موانیه به عنوان رئیس آن کمیته در این کنفرانس، متن نهائی کنوانسیون را نوشت و به اطلاع حضار رساند و کنفرانس در طول پانزده روز پس از بحث و شور، اولین قرارنامه ژنو را درباره‏ی «حمایت و اصلاح حال سربازان زخمی در میدان‏های جنگ» در ۵ ماده امضا کرد و کمیته بین المللی مذکور را به عنوان پایه تشکیلات صلیب احمر به رسمیت شناخت (آذری شهرضایی، ۱۳۸۱: ۷۸).

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد درمورددادرسی عادلانه، حقوق متهم، رسیدگی منصفانه، اصول دادرسی

۲-۹ جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران
جمعیت هلال احمر ایران در طول تاریخ پر افتخار خود از روز آغازین تاکنون با پرچم سفید صلح در شاهراه انسانیت، سرافراز و پرافتخار، نقش آفرین صحنه‏هایی با شکوه از فداکاری و ازخودگذشتگی بوده است. جمعیت هلال احمر که عضوی از نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر است اگر چه به مسایل ملی توجهی خاص مبذول داشته امّا همواره با در نظر داشتن اصل جهان شمولی، فعالیت‌های گسترده ای را
در زمینه درمانی و امدادرسانی در مناطق محروم جهان با موفقیت به انجام رسانده است.
نهضت بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر که از حدود یک صد و چهل سال پیش ظهور نمود یک حرکت بشردوستانه بین المللی است که دارای ابعاد گوناگون فلسفی، حقوقی، سیاسی و اجتماعی است. «علی‏رغم تصور رایج که صلیب سرخ و هلال احمر را یک سازمان اجرایی محض در برخی حوزه‏های محدود اجتماعی می‏پندارد، این نهضت دارای پیام فرهنگی بسیار اساسی تحت عنوان کلی «احترام به کرامت انسانی» است که از اصول تعالیم ادیان توحیدی از جمله دین حیاتبخش اسلامی می‏باشد» (گروه نویسندگان، ۱۳۸۲ ب: ۱).

۲-۹-۱ اهداف و وظایف جمعیت هلال احمر
اهداف جمعیت هلال احمر عبارت است از:
«- تلاش برای تسکین آلام بشری و تأمین احترام انسان‏ها
– کوشش در جهت برقراری دوستی و تفاهم و صلح پایدار میان دولت‏ها
– حمایت‏ از زندگی و سلامت انسان‏ها بدون در نظر گرفتن هیچ‏گونه تبعیض میان آن‏ها» (گروه نویسندگان، ۱۳۷۵: ۲-۳).
وظایف جمعیت هلال احمر در سطح کشور و خارج از کشور بدین قرار است:
۱٫ «ارائه خدمات امدادی در هنگام بروز حوادث و سوانح طبیعی مثل زلزله، سیل و غیره در داخل و خارج از کشور.
۲٫ ارائه کمک‏های اولیه در حوادث غیرمترقبه به وسیله امدادگران.
۳٫ برنامه ریزی و اقدام در جهت آمادگی مقابله با حوادث و سوانح و آموزش عمومی در این زمینه و تربیت کادر امدادی و نیروی انسانی مورد نیاز.
۴٫ ارسال کمک و اعزام عوامل امدادی و درمانی به سایر کشورها در صورت لزوم.
۵٫ کمک به امر توانبخشی و ارائه خدمات اجتماعی در جهت تسکین آلام آوارگان، پناهندگان مرضی و معلولین و ایجاد حس تعاون، تفاهم، دوستی و نیکوکاری بین مردم.
۶٫ تلاش در جهت تسکین آلام بشری و کمک به امر سلامت و دفاع از ارزش‏های انسانی و کوشش در جهت برقراری دوستی و تفاهم متقابل و صلح پایدار میان ملت‏ها.
۷٫ اداره امور جوانان جمعیت و توسعه مشارکت جوانان در تصمیم گیری‏ها و فعالیت‏های مربوط به آن‏ها و تربیت و آموزش جوانان مذکور به منظور آماده ساختن آنان در انجام خدمات امدادی و عام المنفعه.
۸٫ کمک به تهیه دارو و وسایل و تجهیزات پزشکی مورد نیاز مراکز بهداشتی، درمانی و آموزشی کشور با موافقت وزارت بهداشت و با همکاری هلال احمر و صلیب سرخ جهانی که عضو اتحادیه فدراسیون بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر جهانی هستند (گروه نویسندگان، ۱۳۸۲الف: ۱۱).
تلاش برای تسکین آلام بشری عبارتند از:
– جمع‏آوری اعانات و کمک‏های مردمی برای آسیب دیدگان در حوادث و جنگ‏ها
– قرض دادن به دیگران (پول، وسائل و …)
– کمک به آسیب دیدگان و مجروحان حوادث طبیعی، جنگ‏ها، تصادفات و …
– ملاقات بیماران در بیمارستان و اهداء گل و شیرینی به آنان
– کمک به ایتام و نیازمندان و محرومان
– صدقه دادن
– اردوهای بشردوستی به مناطق محروم و روستائی
و مواردی از این دست را شامل می‏شود (گروه نویسندگان، ۱۳۸۹: ۱۴).

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان دربارهاصول دادرسی، اصول دادرسی منصفانه، حقوق بشر، دیوان اروپایی

۲-۹-۲ اسامی شهدای امدادگر جمعیت هلال احمر استان گیلان در طول هشت سال جنگ تحمیلی
نام
محل شهادت
سال شهادت
محل تولد
بهرام گل آور
شلمچه
۱۳۶۷
انزلی
بهروز رضاپور
حاج عمران
۱۳۶۲
انزلی
حسن حقیقی سبیل
دزلی
۱۳۶۷
رشت
حسن رفیعی پایکیاده
شلمچه
۱۳۶۵
لنگرود
رحیم فکوری
آذربایجان غربی
۱۳۶۶
انزلی
رزاق ملکی کلورزی
ایلام
۱۳۶۲
رودبار
سید جواد موسوی
فاو عراق
۱۳۶۴
فومن
شعبانعلی کاظمی فتیده
خوزستان
۱۳۶۲
لنگرود
عارف عارف احمدی
فاو عراق
۱۳۶۷
لنگرود
عسکر محبی
اهواز
۱۳۶۱
فومن
علی محمد نژاد
شلمچه
۱۳۶۱
لاهیجان
علیرضا قاسمی‏زاده
حاج عمران
۱۳۶۲
انزلی
علینقی نژاد کریم
آذربایجان غربی
۱۳۶۲
رودسر
قاسم خاوران پور
خوزستان
۱۳۵۹
انزلی
محسن ایلبیگی
حاج عمران
۱۳۶۵
شفت
محمد بارفروشنده
کردستان
۱۳۶۰
رودسر
مصطفی دلیری
خرمال عراق
۱۳۶۷
فومن
(بینش برهمند، ۱۳۸۹: ۱۱-۲۰).

۲-۱۰ معرفی افراد امدادگر در طول تاریخ
همواره در طول تاریخ بشریت انسان‏‏هایی بودند که در حوادثی که برای همنوعانشان روی می‏داد، از خود گذشتگی کرده و از آسایش و راحتی خود می‏گذشتند تا به دیگران کمک نمایند. نام این افراد در صفحه‏ی تاریخ انسانیت ثبت می‏شود و آن‏ها به عنوان افراد امدادگر برای همگان شناخته شده و قابل احترام هستند. در زیر به چند مورد از این افراد اشاره می‏نماییم.

۲-۱۰-۱ حضرت زینب(ع)
یکی از زنان بسیار با فضیلتی که در تاریخ اهل بیت بعد از حضرت زهرا سلام الله علیها به عنوان تندیس زنده فضایل شناخته شده است، دختر حضرت علی علیه السلام زینب کبری علیها سلام است. وی از جمله زنان نادری است که بیشترین بخش از فروغ جاودان نور امامت را دریافت نمود و توانست خود را در کمالات و صفات حمیده همسان و همانند مادرش زهرای اطهر علیها سلام بسازد.
زینب، دختر امیرالمؤمنین، علی بن ابی طالب (عبد مناف) بن عبدالمطّلب بن بنی هاشم قریشی، مادرش فاطمه زهرا (علیها السلام)، دخت گرامی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است. در زمان حیات پیامبر به دنیا آمد. کنیه هایش امّ کلثوم، امّ عبدالله و ام الحسن است. برایش کنیه‏های مخصوصی همچون امّ المصائب، امّ الرزایا، امّ النوائب ذکر کرده اند. هاشمیان در تاریخ، او را «عقیله»ی خود معرفی می کنند و این لقب منحصراً به حضرت
زینب (سلام الله علیها) تعلّق دارد.
ولادت آن حضرت به حسب اختلافی که در نقل وجود دارد در سال پنجم و یا ششم هجرت نبوی‏(ص) واقع شد و علی المعروف نامگذاری آن حضرت را به جد بزرگوارش پیامبر اکرم (ص) واگذار نمودند و آن حضرت او را زینب نامیدند که به معنی درخت خوش منظر یا مرکب از زین و آب است به معنی زینت پدر.
شهرت او به نقش آفرینی در کربلا و در کاروان اسراء و تأثیر حضورش در مغلوب کردن آثار جنگ، موجب غفلت از دیگر ابعاد شخصیّتی وی شده است و مدیریت بحران بی نظیری که وی در ماجرای کربلا از خود نشان دادند، جمیع صفات وی را تحت الشعاع قرار داده است. خطبه‏های حضرت زینب‏(س) در حضور مردم کوفه،‌ سلیس،‌ شیوا و در اوج فصاحت و بلاغت ایراد شده و بیانگر کمال سخنوری ایشان و نشان دهنده تدبیر و مدیریت تمام و کمال ایشان در واقعه کربلا است.
زینب کبری علیه السلام شخصیت شایسته‏ای بود که درس ادب را در مکتب امامت آموخته بود و سیره و سخن پدر و مادر خود را از اعماق وجود خود پذیرفته بود‏. در گفتار و رفتار صمیمی، مهربان، صادق و مودب بود به گونه ای که زنان بسیاری در نخستین برخورد شیفته شیوه و مجذوب اخلاق روح

دیدگاهتان را بنویسید