مقاله – تاثیر اسید هیومیک و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت در رقابت با …

مقاله – 
تاثیر اسید هیومیک و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت در رقابت با  …

شکل ۴-۲۲- اثر تقسیط نیتروژن بر عملکرد دانه
A1: شاهد (بدون مصرف نیتروژن) ، A2: مصرف ۳/۱ در زمان کاشت + ۳/۱ در زمان ۶ تا ۸ برگی + ۳/۱ در زمان ظهور گل تاجی، A3: عدم مصرف نیتروژن در زمان کاشت + مصرف ۲/۱ در زمان ۶ تا ۸ برگی + مصرف ۲/۱ در زمان ظهور گل تاجی A4: مصرف ۲/۱ در زمان کاشت + عدم مصرف نیتروژن در زمان ۶ تا ۸ برگی + مصرف ۲/۱ در زمان ظهور گل تاجی
شکل ۴-۲۳- اثر کنترل علف هرز بر عملکرد دانه
۴-۱-۱۱- عملکرد بیولوژیک
نتایج تجزیه واریانس دادهها (جدول ۴-۲) نشان داد که عملکرد بیولوژیک به طور معنی داری در سطح ۵ درصد متأثر از سطوح مختلف تقسیط نیتروژن بود. نتایج مقایسه میانگین (شکل۴-۲۴) اثر تقسیط نیتروژن نشان داد که بیشترین عملکرد بیولوژیک متعلق به سطح تیمار عدم مصرف نیتروژن در زمان کاشت + مصرف ۲/۱ در زمان ۶ تا ۸ برگی + مصرف ۲/۱ در زمان ظهور گل تاجی می باشد، که با تیمار A2 (مصرف ۳/۱ در زمان کاشت + ۳/۱ در زمان ۶ تا ۸ برگی + ۳/۱ در زمان ظهور گل تاجی) در یک گروه آماری قرار داشتند. بیگی (۱۳۹۰) و روضاتی (۱۳۸۹) دریافتند که تقسیط نیتروژن سبب افزایش عملکرد بیولوژیک می گردد. به دلیل وجود نیتروژن کافی در دوران رشد رویشی، گیاه فرصت داشته تا شاخص سطح برگ خود را افزایش دهد و رشد اندامهای هوایی به خوبی صورت گیرد. همچنین در مرحله بعد از گلدهی نیز به دلیل وجود مقدار کافی نیتروژن، پر شدن دانهها به خوبی صورت گرفته است.
مطابق جدول تجزیه واریانس (جدول ۴-۲) بین سطوح اسید هیومیک از نظر عملکرد بیولوژیک اختلاف معنی داری وجود نداشت. نتایج جدول تجزیه واریانس (جدول ۴-۲) نشان داد که کنترل علف هرز بر روی صفت عملکرد بیولوژیک دارای تاثیر معنی داری در سطح ۱ درصد می باشد. طبق نتایج مقایسه میانگین ها (شکل ۴-۲۵) بیشترین عملکرد بیولوژیک معادل ۳۱۸۶۹ کیلوگرم در هکتار مربوط به سطح تیمار وجین و کمترین آن معادل ۲۲۳۵۵ کیلوگرم در هکتار مربوط به سطح تیمار عدم وجین می باشد. بر اساس نتایج ما رقابت علف های هرز توانست عملکرد بیولوژیک ذرت را ۵۵/۴۲ درصد نسبت به تیمار عدم وجود علف هرز کاهش دهد. اسکندری و همکاران (۱۳۸۶) طی آزمایشی بیان کردند که در بین تمامی تیمارهای آزمایش بیشترین عملکرد بیولوژیک و دانه متعلق به تیمار شاهد بدون علف هرز بود. وزن بیولوژیک گیاه بیانگر این مطلب است که گیاه چه مقدار از فتوسنتز حقیقی خود را می تواند به صورت فتوسنتز خالص در آورد و برای کاهش فتوسنتز خالص دو عامل قابل بررسی وجود دارد، یکی فتوسنتز حقیقی و دیگری افزایش تنفس گیاه است وهر کدام از این عوامل به تنهایی و یا همراه یکدیگر قادر هستند که فتوسنتز خالص و در نتیجه وزن بیولوژیک گیاه را کاهش دهند (شالچی و همکاران، ۱۳۸۶). لذا در تیمار وجین علفهای هرز چون بوتههای ذرت بعد از حذف رقیب بخوبی از عوامل محیطی که در اختیار دارند استفاده می کنند در نتیجه تجمع ماده خشک افزایش می یابد یا به عبارتی عملکرد بیولوژیک افزایش پیدا می کند.
نتایج جدول تجزیه واریانس (جدول ۴-۲) نشان داد که در بین اثرات متقابل، اثر متقابل دوگانه اسیدهیومیک وکنترل علف هرز اختلاف معنی داری در سطح یک درصد از نظر تاثیر بر عملکرد بیولوژیک نشان داد (جدول۴-۲). نتایج مقایسه میانگینها (شکل۴-۲۶) حاکی از آن است بیشترین عملکرد بیولوژیک (۳۴۱۸۰ کیلو گرم در هکتار) مربوط به ترکیب تیماری عدم کاربرد اسید هیومیک همراه با وجین علف هرز بود و کمترین مقدار آن (۲۰۰۳۰ کیلوگرم در هکتار ) مربوط به ترکیب تیماری عدم کاربرد اسید هیومیک در عدم و جین علف هرز بود. آیاس و گالسر (۲۰۰۵) گزارش کردند که اسیدهیومیک از طریق افزایش در محتوای نیتروژن گیاه سبب افزایش رشد، ارتفاع و به تبع آن عملکرد بیولوژیک بیشتر می شود. کاربرد اسید هیومیک باعث رشد سریع جوانهها، افزایش سطح برگ و افزایش حجم ریشه می گردد. بنابراین می توان انتظار داشت که گیاه زراعی تحت تأثیر کاربرد اسید هیومیک و وجین عملکرد بیولوژیک بیشتری تولید کنند.
شکل ۴-۲۴- اثر تقسیط نیتروژن بر عملکرد بیولوژیک
A1: شاهد (بدون مصرف نیتروژن) ، A2: مصرف ۳/۱ در زمان کاشت + ۳/۱ در زمان ۶ تا ۸ برگی + ۳/۱ در زمان ظهور گل تاجی، A3: عدم مصرف نیتروژن در زمان کاشت + مصرف ۲/۱ در زمان ۶ تا ۸ برگی + مصرف ۲/۱ در زمان ظهور گل تاجی A4: مصرف ۲/۱ در زمان کاشت + عدم مصرف نیتروژن در زمان ۶ تا ۸ برگی + مصرف ۲/۱ در زمان ظهور گل تاجی
شکل۴-۲۵- اثر کنترل علف هرز بر عملکرد بیولوژیک
شکل۴-۲۶- اثر متقابل اسید هیومیک در کنترل علف هرز بر عملکرد بیولوژیک
B1C1: عدم کاربرد اسید هیومیک در عدم وجین، B1C2: عدم کاربرد اسید هیومیک در وجین، B2C1: کاربرد اسید هیومیک در عدم وجین، B2C2: کاربرد اسید هیومیک در وجین
۴-۱-۱۲- شاخص برداشت
نتایج تجزیه واریانس (جدول ۴-۲) نشان داد که بین سطوح تیماری تقسیط نیتروژن، اسید هیومیک وکنترل علف هرز از نظر شاخص برداشت اختلاف معنی داری وجود نداشت. در آزمایشی روی گیاه ذرت، شیوه مصرف کود (تقسیط) بر روی صفت شاخص برداشت معنی دار نگردید (بحرانی و سیدی، ۱۳۸۴). قربانی و همکاران (۱۳۸۹) گزارش نمودند که تیمار اسید هیومیک بر شاخص برداشت تاثیر معنی داری نداشت. در مطالعهای دیگر، کاربرد اسید هیومیک تاثیر معنی داری بر میانگین شاخص برداشت نداشت (کایا و همکاران، ۲۰۰۵). همچنین طبق نتایج جدول تجزیه واریانس بین اثرات متقابل دوگانه و سه گانه از نظر شاخص برداشت اختلاف معنی داری مشاهده نشد (جدول۴-۲).
جدول ۴-۲- نتایج تجزیه واریانس صفات مورد مطالعه ذرت.

این مطلب را هم بخوانید :
مقاله - تاثیر اسید هیومیک و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت در رقابت ...

میانگین مربعات
برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

مدیر سایت