نقش گابا در صرع و تولید صرع چیست؟

دانلود پایان نامه

نقش گابا در صرع

نقش گابا در صرع و تولید صرع چیست؟ بسیاری از منابع تحقیقی کلینیکی و آزمایشگاهی که از نقش گابا در سازوکار و درمان صرع حمایتی بسیار قوی دارند حاکی از آنند که:

ناهنجاریهای عملکردی سیستم گابائرژیک در مدلهای حیوانی صرع ژنتیکی و اکتسابی، قابل مشاهده است.

کاهش بازداری وابسته به گابا، فعالیت گلوتامات دیکربوکسیلات[۱]، لازم برای گابا و جایگاه بنزودیازپین[۲]، گابا در جریان مایع مغزی-نخاعی و بافت مغز و گابای آشکارسازی شده در حین  مطالعات میکرودیالیز[۳]  که همگی در مطالعات بافت مغزی انسان گزارش شده است.

آگونیست­های گابا تشنجها را فرو می نشانند و آنتاگونیست­های گابا تولید تشنج می کنند.

داروهایی که سنتز گابا را بازداری می کنند موجب تشنج می شوند.

بنزودیازپین­ها[۴] و باربیتورات­ها[۵] که اثر ضد تشنجی دارند با افزایش میانجیگری بازدارندگی گابا[۶] کار می کنند.

داروهایی که گابای سیناپسی را افزایش می دهند با باز داری سوخت (فروساخت)[۷] (مثل ویگاباترین[۸]) یا افزایش مضاعف[۹] میزان گابا (مثل تیاگابین[۱۰]) تاثیر ضد تشنجی دارند (تریمن[۱۱]، ۲۰۰۱).

جنبه های عصب روانشناختی صرع

شناخت، توانایی نگه داشتن[۱۲]، پردازش و پاسخدهی[۱۳] به اطلاعات وابسته به بسیاری از عوامل جسمی و ذهنی تعریف می­شود. شناخت شامل توانایی حل مسئله، برقراری ارتباط، بیاد سپاری[۱۴]، و توجه متمرکز[۱۵] است. تاثیرات صرع بر روی عملکردهای شناختی دهه هاست که مورد توجه و علاقه پژوهشگران است،  و ادبیات تحقیقی متذکر می شوند که بیماران صرعی با احتمال خطر بالایی در معرض آسیبهای شناختی[۱۶] قرار دارند. مطالعات عوامل احتمال خطر آسیبهای شناختی را در بیماران صرعی مشخص کرده­اند.  اشتراس وهمکاران کانون صرع و سن اولین حمله تشنجی را بهترین نشانگر افت هوش بیان میکنند. سیدنبرگ و همکاران مدعی هستند که طول دوره صرع پیش بینی کننده بهتری برای افت عملکرد است. وانگ و دیگران بسامد تشنجها را پیش بینی کننده اولیه در عملکرد حافظه و زبان می دانند. این نتایج متفاوت می تواند بر اثر گوناگونی در اندازه گیری برون دادها و موضوع مورد بررسی باشد. سبب شناسی، نوع صرع، بسامد صرع، کانون تشنج، طول مدت حمله و صرع، سن اولین حمله صرعی و داروهای ضد صرع مورد استفاده در افت عملکرد شناختی دخیل هستند.

بسیاری از مطالعات  اشاره دارند که بین صرع و مشکلات شناختی در بیماران با صرع کانونی رابطه زیادی وجود دارد. صرع لوب تمپورال(TLE) یکی از شایعترین سندروم های صرعی است. هلم­اشتدر و همکاران دریافتند که در یک دوره زمانی مشخص، ۵۰% بیماران مورد مداوا قرار گرفته با داروها با صرع لوب تمپورال افت قابل ملاحظه­ای در عملکرد حافظه داشتند. در عین حال در عملکردهای غیر حافظه­ای تغییر قابل ملاحظه نشان ندادند. بیماران با صرع لوب فرونتال کاهش محسوسی در گستره توجه و سرعت روانی-حرکتی داشته اما بیماران با صرع لوب تمپورال آسیب در حافظه داشته­اند. طبیعت و شدت آسیب شناختی تنها با آسیب مغزی در ارتباط نیست بلکه ویژگیهای شخصیتی، اختلالات روانپزشکی و سطح انتطار و توقع بیمار نیز باید در نطر گرفته شود. بنابراین بیشتر بیماران صرعی با بیش از یک اختلال در حیطه های شناختی درگیرند حیطه هایی مانند: حافظه، زبان، سرعت روانی-حرکتی، کلامی، حافطه رویدادی و عملکردهای اجرایی. در این بین حافطه و توجه عمده ترین افت عملکرد را دارند (چانگ[۱۷] و همکاران، ۲۰۱۴).

[۱]. glutamate decarboxylase

[۲]. benzodiazepine

[۳]. microdialysis

[۴]. Benzodiazepines

[۵]. barbiturates

[۶]. GABA-mediated inhibition

[۷]. Catabolism

[۸]. vigabatrin

[۹]. reuptake

[۱۰]. Tiagabine

[۱۱]. Treiman

[۱۲]. retain

[۱۳]. respond

[۱۴]. memorize

[۱۵].  Focus attention

[۱۶]. Cognitive impairment

[۱۷]. Chung YT

دیدگاهتان را بنویسید